W pewnym okresie życia większość ludzi cierpi na chorobę lokomocyjną. Miliony zmagają się z nią podczas każdej podróży. Naukowcy sądzą, że znają już przyczynę nudności — typowego objawu tej choroby. Okazuje się, że problem tkwi w mózgu, gdzie informacje przekazywane przez oczy nie pokrywają się z sygnałami odbieranymi za pośrednictwem ucha wewnętrznego. Na przykład kiedy ktoś znajduje się na rozkołysanym statku, porusza się wraz z nim i oczy oglądają stabilny obraz, podczas gdy ucho wewnętrzne wykrywa ruch ciała. Mózg rejestruje sprzeczne dane, wskutek czego wyzwalają się hormony związane ze stresem i wzrasta częstość impulsów elektrycznych w mięśniach żołądka, co po jakimś czasie kończy się nudnościami i wymiotami. Chcąc uniknąć takich skutków, należy na przykład: spożywać przed podróżą posiłki skromne, o niskiej zawartości tłuszczu i bogate w skrobię; podczas jazdy samochodem po krętej drodze wpatrywać się w zakręty, a na statku obserwować horyzont, aby oczy widziały to, co wyczuwa ucho wewnętrzne; ograniczać do minimum ruchy głowy i ciała; starać się zająć umysł czymś innym.